തീപ്പഴം

വെളിച്ചം കാണാത്ത ഒരു തീപ്പഴം കണക്കെ നിന്റെ സ്നേഹം
ഇരുളില്‍ മറഞ്ഞിരുന്നു സ്വര്‍ണനിറം പൊഴിച്ചു.
അഴിക്കുന്തോറും മുറുകുന്ന ഒരു കുരുക്കായി നീ എന്ന സമസ്യ
ഞാന്‍ നിന്റെ ഓര്‍മകളുടെ തടവില്‍ ആയതു നീ അറിയുന്നില്ലേ ?

തൊടിയിലെ ഇരുള്‍വീണ മൂലക്കിപ്പോഴും
ഒരുകൂട്ടം ഓര്‍മ്മകള്‍ മയങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ട്
പഴകി മാറാല പിടിചെങ്ങിലും
ഒരിറ്റു സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രകാശത്തില്‍ ജ്വലിക്കുന്നവ

സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞ്!

കൈവിട്ടു പോകുന്നുവോ നിന്‍റെ സ്നേഹം

കൈവിട്ടു പോകുന്നുവോ ഈ ജന്മം

താരങ്ങള്‍ ഒഴിയുന്ന രാവില്‍ നിശീഥിനി

തേങ്ങുന്നു വാനിന്റെ നിറം ചോര്‍ന്നതോര്‍ത്തോര്‍ത്തു

ദൂരെയെങ്ങോവൊരു പൊയ്മുഖം പോല്‍ തിളങ്ങും

ചന്ദ്രനാണിനിയെന്നുമംബരത്തിന്‍ തോഴന്‍

താമര പൊയ്കയില്‍ തുടിക്കുന്നോരിന്ദു പോല്‍

നീയെന്‍റെ മനതാരിലൊഴുകുന്നെന്‍ ജീവനായ്

കാറ്റിന്‍റെയോളത്തിലിളകുന്ന ബിംബമായ്

പടരുന്നു നീര്‍ പരപ്പില്‍ വീണ്ടുമിഴ പിരിഞ്ഞോന്നാകുന്നു!